100, 300, a może 500 litrów? Jaką wielkość zasobnika wybrać?

Źródło: fotografia na licencji vaillant.pl Odpowiedni dobór zasobnika c.w.u. gwarantuje, że domownikom nigdy nie zabraknie ciepłej wody. Aby jednak osiągnąć wymagany komfort, musimy dobrać wielkość zasobnika do potrzeb wszystkich mieszkańców.... Czytaj dalej

2 grudnia 2020
Artykuł z kategorii: Budowa domu, Instalacje, Instalacje grzewcze
Źródło: fotografia na licencji vaillant.pl / fotografia dostarczona przez vaillant.pl
Źródło: fotografia na licencji vaillant.pl

Odpowiedni dobór zasobnika c.w.u. gwarantuje, że domownikom nigdy nie zabraknie ciepłej wody. Aby jednak osiągnąć wymagany komfort, musimy dobrać wielkość zasobnika do potrzeb wszystkich mieszkańców. W artykule razem z ekspertami firmy Vaillant przedstawimy, na co zwrócić uwagę podczas doboru pojemnościowego pogrzewacza ciepłej wody oraz jak bezpiecznie eksploatować te urządzenia.

Z tekstu dowiesz się:

  • jak oblicza się dobowe zużycie wody,
  • jakie występują typy podgrzewaczy,
  • jak bezpiecznie używać zasobników na wodę.

Podstawowym elementem, który charakteryzuje zasobnik, jest jego pojemność. Do domów, w których zużycie ciepłej wody jest niewielkie, najczęściej wystarczają małe zasobniki umieszczane pod kotłem gazowym. Kolejną kwestią jest moc, jaką taki zasobnik może odebrać, oraz moc, jaką mamy do dyspozycji przy przygotowywaniu ciepłej wody użytkowej. Jaki zasobnik cwu do kotła kondensacyjnego? Do kotłów gazowych, gdzie moc ładowania jest większa niż np. dla powietrznych pomp ciepła, najczęściej wybiera się mniejsze zasobniki. Natomiast do pomp ciepła zaleca się zasobniki o większej objętości.

Jedno z najważniejszych kryteriów doboru zasobnika – dobowe zużycie

Przy doborze wielkości zasobnika musimy określić dobowe zużycie ciepłej wody. Jeśli łazienki wyposażone są w standardowy prysznic (bez deszczownicy o dużym wydatku) oraz nie ma w nich wanny, przyjmuje się około 50 litrów zużycia ciepłej wody na jedną osobę na dobę. W takim wypadku dla czteroosobowej rodziny nie zaleca się większego zasobnika niż 200 litrów.

Jeśli rozbiór jest nierównomierny, a ciepła woda jest przygotowywana przez kocioł gazowy, wystarczający będzie zasobnik o pojemności około 120 litrów np. Vaillant VIH R 120, którego wydatek dziesięciominutowy to 163 litry ciepłej wody. Innym przypadkiem jest gospodarstwo domowe, w którym z ciepłej wody korzysta więcej niż cztery osoby, a moc źródła ciepła jest ograniczona np. mocą pompy ciepła. Taki wariant najlepiej rozpatrywać indywidualnie. Zgodnie z wcześniejszym przybliżeniem dla 6 osobowej rodziny ze standardowym wyposażeniem łazienek nie ma potrzeby jednak dobierać większego zasobnika niż 300 litrów. Przewymiarowanie zasobnika to dodatkowy koszt inwestycyjny i oznacza w przyszłości zbędny zapas ciepłej wody oraz większe ryzyko rozwoju bakterii. Jeśli z ciepłej wody korzysta mniejsza liczba osób, ale w budynku jest wanna o znaczniej pojemności np. 200 litrów, zaleca się wybór większego zasobnika.

Dobór oparty na przybliżonej wartości 50 litrów na dobę należy zawsze zweryfikować. Weźmy pod uwagę informacje uzyskane od inwestora czy użytkowników, szczególnie w przypadku domów jednorodzinnych. Obecnie standardowe wyposażenie jest zróżnicowane, dlatego w jednym przypadku zasobnik 200 litrów będzie wystarczający, a w bardzo podobnym domu konieczny będzie wybór podgrzewacza o pojemności 400 litrów.

Typy podgrzewaczy

Najczęściej spotykanym typem podgrzewacza są zasobniki wężownicowe wyposażone w wymiennik ciepła w formie spiralnej zwiniętej rury, przez którą przepływa gorący czynnik ciepła. Zasobniki te mogą być wyposażone w jedną lub kilka wężownic umożliwiających współpracę kilku źródeł ciepła.

Wielkość wężownicy powinna być dostosowana do źródła ciepła. Zasobniki przystosowane do pracy z pompami ciepła są wyposażone w wężownice o większej powierzchni, tak aby umożliwić poprawną pracę urządzenia. Zbiorki te są najczęściej wybierane ze względu na swoją uniwersalność oraz niezawodność. 

Drugim często spotykanym typem podgrzewaczy są zasobniki warstwowe. Jest to zestaw składający się ze zbiornika, wymiennika ciepła oraz pompy ładującej. Nazwa zasobnika wynika z tego, że woda podgrzewana jest warstwami. Zimna woda pobierana jest z dołu zasobnika, następnie trafia na wymiennik, gdzie jest ogrzewana i dostarczana do górnej warstwy zasobnika. Dzięki zewnętrznemu wymiennikowi ciepła lepiej wykorzystuje się pojemność zasobnika oraz redukuje rozwój bakterii w jego dolnej części. W odróżnieniu od zasobników wężownicowych w zasobnikach warstwowych możliwe jest wypełnienie wodą o zadanej temperaturze całego zbiornika, nawet dolnej części. Dodatkowo umożliwiają one dostęp do ciepłej wody chwilę po włączeniu urządzenia grzewczego.

Bezpieczeństwo eksploatacji zasobników

Bardzo ważną kwestią jest poprawny montaż zasobnika oraz wybór akcesoriów dodatkowych. Obecnie na rynku dostępne są zasobniki ze stali węglowej pokrytej emalią, która zabezpiecza zasobnik i wężownicę przed korozją, oraz podgrzewacze ze stali kwasoodpornej, która nie wymaga dodatkowych zabezpieczeń przed korozją. Aby zabezpieczyć zasobnik ze stali węglowej, a tym samym wydłużyć jego żywotność, należy zastosować anody ochronne.

Podstawową ochroną jest anoda magnezowa, której stan należy kontrolować przy przeglądzie urządzenia. Żywotność takiej anody to zwykle od 3 do 5 lat. Wygodniejszym rozwiązaniem są anody tytanowe, przez które cały czas przepływa prąd zapobiegający utlenianiu się stali. Są to urządzenia o dużej żywotności i nie wymagają częstej wymiany. Standardowa anoda magnezowa w zasobniku o dużej pojemności ma długość nawet do 1 metra, przez co jej wymiana może być utrudniona z powodu wysokości pomieszczenia. Lepszym rozwiązaniem jest mniejsza anoda tytanowa.

Wraz ze wzrostem temperatury w zasobniku zwiększa się ciśnienie. Dodatkową i wymaganą formą ochrony jest zawór bezpieczeństwa, który zapobiega rozerwaniu zasobnika przy zbyt dużym ciśnieniu. Aby zrównoważyć ten wzrost, zaleca się również stosowanie naczynia wzbiorczego, które również wydłuży żywotność zasobnika i zaworu bezpieczeństwa.

W przypadku źródeł ciepła (np. kotła stałopalnego lub kolektorów słonecznych), w których nie możemy ustawić na sterowniku wymaganej temperatury, w zasobniku stosuje się również zawory mieszające. Uniemożliwiają one dopływ do instalacji wody o temperaturze wyższej niż zadana np. 45℃. Jest to szczególnie ważne, jeśli z ciepłej wody korzystają samodzielnie małe dzieci. Zbyt wysoka temperatura może prowadzić do poparzenia.

Istotnym problemem są również bakterie Legionelli rozwijające się w ciepłej, stojącej wodzie. Prowadzą do ciężkich chorób dróg oddechowych. Bezpieczna eksploatacja zasobnika oznacza krótkie, całościowe wygrzewanie go do temperatury wyższej niż 70℃. W tej temperaturze bakterie bardzo szybko umierają. W sterowniku multiMATIC VRC 700 firmy Vaillant podstawowym ustawieniem jest nastawa dezynfekcji zbiornika, czyli czas, w którym wygrzewany jest zasobnik. Najczęściej jest to środek nocy, tak aby nie doszło do wypływu wody o wysokiej temperaturze.

Podsumowując: wszystkie wyżej wymienione elementy takie jak:

  • zużycie,
  • moc urządzenia grzewczego,
  • sposób korzystania z ciepłej wody przez domowników

wpływają na dobór zasobnika. Bardzo istotny jest również jego odpowiedni montaż oraz wybór właściwego rodzaju. Szeroką gamę zasobników przystosowanych zarówno do pracy z kotłami gazowymi, jak i pompami ciepła znajdziesz na stronie firmy Vaillant. W przypadku wątpliwości, szczególnie dotyczących pomp ciepła, warto skonsultować wybór z autoryzowanym instalatorem bądź doradcą technicznym Vaillant poprzez formularz kontaktowy dostępny na stronie.

Oceń ten artykuł

100, 300, a może 500 litrów? Jaką wielkość zasobnika wybrać?

Oceń
Ocena 5/5 na podstawie 2 ocen

Dodaj komentarz