Styl skandynawski – nie taki prosty jak w definicji

Wskazanie na podstawie jednego rzutu oka, jakie wnętrza są urządzone w stylu skandynawskim, a jakie nie, wcale nie jest takie proste. Bo nie zawsze jest on tak oczywisty, jak mogłoby... Czytaj dalej

7 sierpnia 2020
Artykuł z kategorii: Pokój, Wnętrza

Wskazanie na podstawie jednego rzutu oka, jakie wnętrza są urządzone w stylu skandynawskim, a jakie nie, wcale nie jest takie proste. Bo nie zawsze jest on tak oczywisty, jak mogłoby się wydawać z katalogu Ikei. Wnętrza skandynawskie mogą być cukierkowate, może w nich dominować folk lub też mogą być surowe, zgodne z wytycznymi new nordic.

Jak narodził się styl skandynawski?

Rodzicami stylu skandynawskiego są Carl i Karin Larsson, którzy żyli pod koniec XIX wieku w Szwecji. Para miała ośmioro dzieci, którym stworzyli sielankowy, jasny i przytulny dom, urządzając go w pełni samodzielnie. Świat dowiedział się o nim w 1899, gdy Carl, będący malarzem i rysownikiem, wydał album, zawierający ilustrację przedstawiające swoje cztery kąty. Na rysunkach ujął to, co było najbliższego jego żonie i jemu: dom powinien stanowić miejsce, w którym każdy domownik czuje się dobrze. Małżeństwo wiele sprzętów wykonało samodzielnie, inne przemalowali lub przerobili. Bardzo bliski im był duch rzemiosła artystycznego. 

Dzięki licznym publikacjom w prasie, wywiadom oraz albumowi “mała chatka”, jak Larssonowie nazywali swój dom, stała się pierwowzorem dla szwedzkiego stylu urządzania wnętrz. Para zachęcają Szwedów do łączenia różnych stylów, wykorzystywania naturalnych materiałów oraz samodzielnego tworzenia mebli i dekoracji. Często odwoływali się do motywów ludowych oraz inspirowanych naturą. Ich działalność wywarła tak duży wpływ, że w 1930 roku w Sztokholmie odbyła się pierwsza wystawa szwedzkich architektów, inspirowana właśnie tym projektem. 

Około 10 lat później styl skandynawski zaczął podbijać świat – w 1939 roku w Nowym Jorku odbyła się wystawa, która go promowała w USA. W latach 40-50-tych zaczął się upowszechniać nie tylko na Półwyspie Skandynawskim, ale także w na zachodzie Europy oraz w Ameryce Północnej. Na niewątpliwą popularność tego stylu wpływał fakt, że świetne zaprojektowane sprzęty, jak lampy, sofy albo regały, produkowane były z tanich i ogólnodostępnych materiałów. Na estetyczne produkty mógł pozwolić sobie niemal każdy. Dziś dodatkowo cenione jest to, że wykorzystuje się do nich naturalne materiały: drewno, ceramikę, jutę, len oraz bawełnę.

Obecnie meble skandynawskie produkowane są na całym świecie, a Polska przebija w tym ojczyznę stylu, Szwecję. Do uznanych marek należy choćby Adriana Furniture, produkująca skandynawskie meble wypoczynkowe, które sprzedawane są w całej Europie.

Styl skandynawski ma kilka odmian

Styl skandynawski ma nie tylko kilka odmian, ale także podziałów można przeprowadzić kilka. Pierwszym kryterium jest podział narodowy na:

  • styl duński – najbardziej kolorowy, często pojawiają się w nim pastele oraz barwne akcenty. Jest lekki, subtelny i romantyczny. Meble i sprzęty często nawiązują swoją formą do projektów z lat 70-tych. Bardzo ważną rolę gra w nim naturalne drewno,
  • styl fiński – to białe wnętrze, w których kontrastowe elementy są szare lub czarne. Stawia na elegancję, geometryczne formy i uporządkowaną przestrzeń,
  • styl szwedzki – najbardziej popularny, minimalistyczny i surowy. To styl nowoczesny, mający w sobie dużo lekkości. Dekoracje są proste, a użyte materiały – ekologiczne.

Drugim, popularniejszym kryterium, jest obecność lub brak danych elementów, pozwalających na zdefiniowanie pododmian stylu skandynawskiego. Należą do nich:

  • styl gustawiański – styl tę swoją nazwę zawdzięcza królowi Szwecji, Gustawowi III. Rządził on w Szwecji w XVIII wieku i był wielbicielem antycznego wzornictwa oraz minimalizmu. Po wizycie w Wersalu postanowił odnowić swoje komnaty, jednak zamiast złota, wybrał biel, wyrafinowaną prostotę oraz praktyczność,
  • new nordic – to styl, który zapoczątkowali Larssonowie i który znamy wszyscy: białe ściany, jasna, drewniana podłoga, proste meble, dodatki w jasnych barwach, minimalizm,
  • dark nordic – to stosunkowo młoda odnoga, dopuszczająca stosowanie ciemnych barw. Czerń i grafit zdobywają sobie coraz większą popularność, nic więc dziwnego, że nawet wielbiciele stylu skandynawskiego zechcieli zobaczyć wnętrza w takiej właśnie odsłonie,
  • new folk – wnętrze w stylu skandynawskim wzbogacone ręczne plecione dywaniki, haftowe w kwiatowe motywy poduchy, malowaną, ludową ceramikę albo drewniane koniki. To najbardziej kolorowa odmiana tego stylu, idealna do domu na wsi,
  • scandi chic – to także nowa odmiana, nawiązująca nieco do stylu glamour. Złote lub srebrne dodatki pozwalają uzyskać efekt przepychu, który uzyskać w tradycyjnym stylu skandynawskim. 
Oceń ten artykuł

Styl skandynawski – nie taki prosty jak w definicji

Oceń
Ocena 5/5 na podstawie 2 ocen
  1. Wuo pisze:

    Zdecydowanie new nordic – klasycznie i surowo zarazem.

Dodaj komentarz